Miałam napisać tu notkę o swoich uczuciach i o tym czego wciąż mi brak, a bez czego nie da się być szczęśliwym... Ale nie napiszę ;P Ta notka jest dostępna... ale gdzie indziej o! ;P
Pierdolony sylwester! O!...
Czy ja tak wiele wymagam?
Jedyna taka noc w roku z jedną, jedyną osobą byle gdzie, byleby tylko na osobności?
Nie da się.
W takim razie czekam na ekscytujący sylwester z polsatem... ;]
http://www.youtube.com/watch?v=V1LegWs8xdc
Take a look at my body
Look at my hands
There's so much here that I don't understand
Your face-saving promises
Whispered like prayers
I don't need them
'Cause I've been treated so wrong,
I've been treated so long
As if I'm becoming untouchable
Well, contempt loves the silence, it thrives in the dark
With fine winding tendrils that strangle the heart
They say that promises sweeten the blow
But I don't need them, no I don't need them
I've been treated so wrong,
I've been treated so long
As if I'm becoming untouchable
I'm a slow-dying flower
In the frost-killing hour
Sweet turning sour and untouchable
I need the darkness, the sweetness, the sadness, the weakness
Oh I need this
I need a lullaby, a kiss goodnight, angel, sweet love of my life
Oh I need this
I'm a slow-dying flower
Frost-killing hour
The sweet turning sour and untouchable
Do you remember the way that you touched me before
All the trembling sweetness I loved and adored
Your face-saving promises
Whispered liked prayers
I don't need them
I need the darkness, the sweetness, the sadness, the weakness
Oh, I need this
I need a lullaby, a kiss goodnight, angel, sweet love of my life
Oh, I need this
Well is it dark enough
Can you see me
Do you want me
Can you reach me
Oh, I'm leaving
Better shut your mouth, and hold your breath
You kiss me now, you catch your death
Oh, I mean this
Oh, I mean this
...
Zostałam, w końcu całkiem sama... Jeszcze bardziej niż wcześniej... Totalnie i nieodwracalnie sama...
Tyle lat.... wspomnień, marzeń, planów, nadziei... Tyle czasu, który był dla mnie wszystkim...
Nie potrafię teraz żyć, funkcjonować ani przestać myśleć choć na chwilę... Oddałabym wszystko by móc się pozbierać... albo chociaż żeby bolało odrobinę mniej... Żeby już nie płakać każdego poranka zaraz po przebudzeniu i każdego wieczoru przed snem...
Nie rozumiem dlaczego mam żyć bez powietrza? Dlaczego i za co muszę tak cierpieć?
Nie potrafię wyobrazić sobie życia . Nie chcę ... nie chcę pamiętać tego co sprawiało, że byłam najszczęśliwszą dziewczyną pod słońcem...
Teraz pozostały tylko łzy, ból i niewyobrażalny żal...
Kocham całym sercem... ale co z tego? Kogo obchodzi moje serce... i to, że oddałbym życie dla kogoś komu jestem już obojętna...
5 lat... jak zapomnieć 1/4 swojego życia? Jak zrezygnować z marzeń i planów na jego resztę?
Miałeś nigdy nie przestać mnie kochać i nie pozwolić mi odejść... Przestałeś... i odszedłeś sam... rzuciłeś mnie jak ścierkę... jak mam teraz żyć?...
Myślisz, że wspomnienie rozbite na tysiąc kawałków przestaje być wspomnieniem? A może ma się wtedy zamiast jednego tysiąc wspomnień? Jeśli tak, to pomyśl, że teraz każde z tego tysiąca będzie bolało z osobna...
...I wybuchnę ci śmiechem w twarz, jeśli jeszcze raz wspomnisz mi o miłości.